Wonen op een boerderij, midden tussen de natuur, samen voedsel verbouwen en onderdeel zijn van een gemeenschap. Voor veel mensen klinkt het als een mooie droom. In Ooltgensplaat krijgt die droom steeds meer vorm bij Tiny Alteklein: een bijzonder Tiny House project op het land van het biologisch regeneratieve akkerbouwbedrijf van Cornelis en Carolien Mosselman. Waar eerder vooral de plannen en eerste stappen centraal stonden, begint nu zichtbaar te worden hoe het leven op deze plek er daadwerkelijk uitziet.
Wonen als onderdeel van een groter geheel
Bij aankomst voelt het terrein meteen levendig. Kinderen rijden op stepjes en fietsjes over de paden, spelen in zandbakken gemaakt van grote trekkerbanden en vinden natuurlijk het voedselbos een geweldige plek om op ontdekkingstocht te gaan. Rondom de Tiny Houses liggen verzorgde tuinen, vogels laten zich overal horen en bij de centrale vuurplaats worden geregeld marshmallows geroosterd.
Maar Tiny Alteklein is meer dan een verzameling Tiny Houses op een mooie plek. Misschien is juist dat wel wat het project zo bijzonder maakt. Het gaat niet alleen om wonen op boerengrond, maar om onderdeel worden van een groter geheel.
Samen dragen, samen doen
De gemeenschap is ontstaan vanuit het initiatief van een boerengezin, met het idee dat bewoners actief bijdragen aan het leven en werk op het erf. Dat meehelpen kan op allerlei manieren. De één helpt met het planten van kool en het zaaien van pompoenen, terwijl een ander de oogst wast, de website bijwerkt of helpt met het schoonhouden van de kantine.
Het gaat daarbij niet alleen om werk verzetten. Het gaat ook om verbinding: samen iets dragen dat groter is dan je eigen huis en tuin.
Een voedselbos voor en door bewoners
Ook het voedselbos wordt echt samen opgebouwd. Bewoners denken mee over het beheer en nemen verantwoordelijkheid voor een eigen stukje van het gebied. Iedereen houdt een bepaalde zone in de gaten en koppelt terug wanneer iets aandacht nodig heeft. Zo ontstaat stap voor stap een gedeelde verantwoordelijkheid voor een voedselbos van 2,3 hectare.
Community: mooi én soms uitdagend
Samenleven brengt veel moois, maar vraagt ook iets van mensen. Leven in een community kost volgens bewoners meer tijd dan vooraf gedacht. Er zijn vergaderingen, commissies, kampvuuravonden en allerlei spontane ontmoetingen tussendoor Naast alle mooie kanten vraagt dat ook om een zoektocht naar balans: hoeveel tijd besteed je aan de gemeenschap en hoeveel houd je voor jezelf? Toch is alles wat ze samen maken en dragen de investering meer dan waard.
Van burgers naar boergers
Een gebeurtenis van afgelopen jaar illustreert heel mooi wat deze gemeenschap betekent. Terwijl het boerengezin een week op reis was, werd een uitbraak van de coloradokever ontdekt in het aardappelveld. De community signaleerde het probleem en pakte het gezamenlijk aan, waardoor het boerengezin zonder zorgen van hun vakantie kon genieten.
Binnen Tiny Alteklein noemen ze die ontwikkeling een beweging van burgers naar boergers. Misschien vat dat deze plek wel het beste samen. Het is hier niet meer óf boeren, óf wonen, óf natuur. Het is en-en-en.
Geef een reactie